Persoonlijke hulpmiddelen

Euro gedoemd

Door: Alexander Sassen van Elsloo

Alexander Sassen van Elsloo is oprichter van Sassen Research & Consultancy Company. Voorheen heeft hij institutionele klanten bediend bij Hobart Capital Markets in Londen en deed hij aandelen- en hedgefundsales bij MF Global, Kepler Capital Markets, SNS Securities en Rabo Securities.
Meer van Alexander Sassen van Elsloo.

In: EUR/USD, Valuta: Amerika, Leerzaam, TradingPit — 2012-02-22 15:44:05

Als je de eurozone als boekenclub weergeeft kan je zien waarom het gedoemd is te mislukken.

Euro gedoemd

Ik had laatst een gesprek met een familielid die niet al te veel verstand heeft van financiële en politieke zaken, over de eurocrisis. Ik probeerde dus in redelijk simpele en abstracte termen uit te leggen waarom de eurozone nooit zal kunnen werken. Die versimpelde uitleg heeft als voordeel dat het overduidelijk is en niet belemmerd wordt door onnodig veel complexe details; door de bomen het bos niet zien wordt daardoor dus vermeden. Daarom leek het mij een goed idee om een soortgelijke opzet te gebruiken voor deze column.

Goede bedoelingen

Stel u wilt in uw buurt een boekenclubje oprichten. Uw buurt kenmerkt zich door oude vetes en veel mensen in de buurt hebben continu problemen met elkander. U denkt dan ook dat een boekenclub de mensen in de buurt dichter bij elkaar zal brengen. Het idee is dat u samen met uw buurtgenoten iedere keer 1 boek uitkiest, leest en dan met elkaar gaat bespreken onder het genot van een kopje thee. U krijgt 16 aanmeldingen en een dag later komen ze bij u op bezoek om het eerste boek wat gelezen gaat worden uit te kiezen. Bij binnenkomst van de 16 ziet u gelijk een probleem: de jongste is 3 jaar oud en de oudste 82 jaar en de rest zit er verspreid tussen in. Maar u houdt goede moed want u doet wat goeds voor de buurt en de toekomst.

Idealisme op eerste gezicht

Wanneer iedereen zijn plaats in uw woonkamer heeft ingenomen, stelt u de vraag wat het eerste boek zal zijn. De driejarige roept Bob de Bouwer, de 9 jarige wil Suske en Wiske, de 13 jarige wil de Fancy (blijkbaar denkt ze dat een magazine ook als boek meetelt), de 15 jarige wil Harry Potter, de 19 jarige wil Lord of the Rings, de 25 jarige wil de Davinci Code, de 30 jarige De Heerser van Machiavelli, de 38 jarige wil Swingers lezen (is vast een dansboek denkt u), de 42 jarige wil het boek Wim Kok (ongecontroleerd doemt bij u het beeld op van 2 kwartjes), de 47 jarige wil een kookboek van Jamie Oliver, de 53 jarige wil Turks Fruit, de 55 jarige wil het boek Clash of Civilizations, de 56 jarige wil Shogun, de 61 jarige wil de katholieke Bijbel, de 74 jarige de orthodoxe Bijbel, de 82 jarige wil Mein Kampf. Kortom, er ontstaat een hevige discussie. Na lang beraad en uw volharding wordt mopperend besloten om Oorlog en Vrede van Tolstoj (uw eigen voorkeur) te gaan lezen. Er worden beloftes gedaan dat iedereen het boek in 4 weken uit zal lezen en dat er aantekeningen gemaakt moeten worden door iedereen zodat de bespreking goed plaats kan vinden.

De eerste tegenslagen

Een maand later is het zover en de 16 komen weer uw woonkamer binnenstromen. Bij opening van de boekbespreking blijken maar 6 mensen het boek volledig gelezen te hebben; de rest heeft maar hooguit een paar hoofdstukken gelezen. De boekbespreking ontaard dus in een zooitje ongeregeld. De jongste heeft het pas echt bont gemaakt want die heeft helemaal niets gelezen! Hij bleek zijn zakgeld aan snoep uitgegeven te hebben en kon dardoor het boek niet kopen. Hij heeft toen bij de bieb het boek geleend maar die heeft hij op weg naar huis gedumpt omdat het boek te groot en te zwaar voor hem was. U bent natuurlijk niet bepaald ingenomen met uw jongste lid. De rest heeft tenminste nog wel (wat) gelezen, iets wat hoort in een boekenclub. Dat de meeste het boek nu maar gedeeltelijk hebben gelezen zal de volgende keer niet meer gebeuren, denkt u. Hun streng aankijken samen met de 6 anderen die wel het hele boek hebben gelezen zal genoeg druk op de ketel zetten.

Het stoutste jongetje van de klas

Maar die jongste die heeft dus helemaal noppes nada gedaan en dat kan niet. De rest van de boekenclub besluit dat hun jongste lid een regime opgelegd moet krijgen dat bestaat uit vroeg naar bed, gezond eten, huiswerk op tijd en netjes maken, vlijtig sparen, geen geld aan snoep uitgeven en natuurlijk alsnog Tolstoj lezen, binnen 4 weken. Iemand uit uw club leent de arme jongen het boek zodat hij zijn doelen kan vervullen. U denkt hiermee de boekenclub gered te hebben en gaat voldaan een kopje thee nuttigen.

Nog meer problemen

Weer een maand later en de puinhoop blijkt alleen maar te zijn toegenomen. Niet alleen heeft de kleinste weer niets gelezen, de anderen hebben verhitte discussies met elkaar want weer hebben er leden het boek niet helmaal uitgelezen. Andere leden hebben weer meningsverschillen over de inhoud en de boodschap die Tolstoj zou hebben gehad. De ruzie loopt helmaal hoog op als er weer besloten moet worden wat het tweede boek zal zijn. Een lid is furieus op het jongste lid want het Tolstoj boek wat hij aan hem had uitgeleend is zoek geraakt! Verder zijn er veel zure gezichten want u heeft besloten dat iedereen geld op tafel moet leggen om aan het jongste lid te lenen zodat hijzelf Tolstoj kan kopen. Onder dreiging dat de buurt in een oorlog zal vervallen als het jongste lid geen hulp krijgt, dwingt u iedereen om te dokken.

Uw vrouw geeft raad

Uw vrouw (geen lid van uw clubje) slaat u en uw clubleden gade vanuit de serre en laat hoofdschuddend een diepe zucht. Ze besluit haar zegje te doen en loopt naar de woonkamer en roept iedereen tot de orde. Zij zegt het volgende:

“Jullie hebben verschillende problemen maar de grootste is dat jullie gewoonweg te verschillend zijn qua leeftijd, qua smaak, qua religie, qua opvoeding, qua geslacht, qua politieke overtuiging, qua capaciteiten en zo verder. Jullie boekenclub kan niet functioneren als de leden te verschillend zijn. Ander leden forceren iets te doen, terwijl het niet echt af te dwingen valt (zonder geweld) wekt alleen maar weerzin, frustratie en boosheid op. Zo worden jullie alleen maar verder verwijderd van het doel om de buurt dichter bij elkaar te brengen. Samenwerken is wel goed; de ene lezer kan de ander helpen om zich leestechnisch te verbeteren. Kennis kan worden gedeeld terwijl ieder lid op zijn eigen manier en in zijn eigen tempo zijn eigen gekozen boek leest. Een boekenclub met een one-size-fits-all leesprogramma voor alle leden werkt niet, samenwerken en ieder in zijn waarde laten wel.”

Noodmaatregelen

Binnen een paar seconden wordt uw vrouw verketterd. Ze is te Engels, ze discrimineert, ze is racistisch, ze is simplistisch en ze heeft geen visie en zo verder. U deelt uw vrouw mede dat ze de komende week maar op de bank moet slapen. Stug gaat u en uw clubje door en iedere 4 weken wordt de puinhoop met de daarbij komende kosten alsmaar kolossaler. Ieder keer komt de club met nieuwe maatregelen die nu op wekelijkse bijeenkomsten worden vastgesteld. Maar de situatie blijft zich maar verslechteren. Het besluit om samenvattingen te lezen in plaats van het daadwerkelijke boek heeft ook niets geholpen.

Eurozone=boekenclubje

U begrijpt het dit leesclubje kan 1 op 1 gezet worden met de eurozone, waar het jongste lid natuurlijk Griekenland is. Iedereen kan in dit voorbeeld zien dat het boekenclubje gedoemd is te sterven. Zoals u wellicht zult weten is naar mijn mening de eurozone eenzelfde lot beschoren. Met een te instabiele basis en te verschillende leden (op juridisch, demografisch, financieel, sociaal, cultureel, economisch gebied, et cetera) zal de euro waarschijnlijk binnen 4 jaar niet meer bestaan. De weg van waar de euro nu staat en waar het heengaat, zal bezaaid zijn met pieken en dalen, maar de richting is omlaag gericht. Ik lees dan als belegger liever Noorse boeken met een gouden boekensteun.       

 

 

Geef uw waardering

305 stemmen (Score 2.9/5)

Document acties
 

©2011-2014 Atopia