We spelen allemaal mee
Door: Rick den Ouden
Rick den Ouden is al bijna dertig jaar dagelijks betrokken bij de financiële markten. Zijn aandacht gaat vooral uit naar lange termijn ontwikkelingen en de steeds kortere horizon van de media en de financiële markten.
Meer van Rick den Ouden.
In: Valuta: Europa — 2012-06-24 11:00:00
Journalisten en analisten gedragen zich als de gemiddelde langs de
lijn staande verslaggever. Zij realiseren zich niet dat ze binnen de lijnen
staan. Dat kleine verschil heeft grote gevolgen. De RTL-Z verslaggever
beïnvloedt het sentiment, net als de gast bij Pauw en Witteman en de columnist
bij BNRadio. Alles wat wordt gezegd en geschreven heeft invloed op de psyche van
de marktparticipanten en daarmee op de prijs waarop de volgende transactie wordt
gedaan.
Het zou geen probleem zijn als beide kanten belicht zouden
worden, maar de berichtgeving is te eenzijdig. In de jacht op kijkcijfers wordt
ingespeeld op onderbuik sentimenten (de banken krijgen van alles de schuld). Het
is allemaal begrijpelijk en nuanceringen zijn saai, maar het reduceert wel de
complexe realiteit tot te simpele hoofdlijnen. Deze onwil om te nuanceren kan
tot zelfdestructie leiden, want in de financiële wereld dwingt de meerderheid
zijn eigen gelijk af.
Grieken zijn lui en Spanje heeft de vastgoedcrisis
over zichzelf afgeroepen zijn andere voorbeelden van deze versimpeling. Dat
Nederland en Duitsland reusachtig profiteren van de lage rente die te danken is
aan de crisis in Europa krijgt geen aandacht. Nederland bespaart dankzij de
Eurocrisis in 2012 minimaal €1.5mrd uit aan rente. Ook de exportsuccessen naar
de Mediterrane landen waar Noord-Europa veel aan verdient worden
vergeten.
De neiging om alles in zwart-wit termen te zien wordt gevoed
door de pijn die de kredietcrisis heeft veroorzaakt. Beleggers handelen nog
vanuit die angst want de Nederlandse betalingsbalans cijfers over het eerste
kwartaal laten zien dat Nederlandse beleggers zijn doorgegaan met het verkopen
van Zuid-Europese staatsleningen en het aankopen van Noord-Europese.
Spaanse 10-jarige obligaties renderen nu bijna 7% en Nederlandse minder
dan 2%. Nu niet ruilen van Nederland naar Spanje is pas rationeel als de
belegger denkt dat er de komende 10 jaar rond de 40% van de waarde van de
Spaanse obligaties verloren zal gaan. Niets is uitgesloten maar wie dat denkt,
moet over andere Zuid Europese landen hetzelfde denken en als dat allemaal
bewaarheid zou worden dan gaan er in Nederland en Duitsland ook wel een paar
dingen goed mis. Conclusie beleggers hebben de ratio overboord gezet en laten
zich leiden door angst.
Deze angst is wijdverspreid. Ik sluit af met de
volgende metafoor en hoor graag wat u er van denkt. In een volle badkuip is een
beetje klotsen voldoende om het water over de rand te laten stromen. In een
zwembad lukt dat één persoon niet, maar krijg je 20 man zo gek om synchroon
hetzelfde te doen dan is de golf binnen de kortste keren hoog genoeg om over de
rand te slaan. Op de financiële markten is een behoorlijke mate van
massahysterie nodig om hetzelfde voor elkaar te krijgen, maar het begint er
aardig op te lijken als het al niet zover is.

